Soms schieten woorden tekort

Foto: Jonathan Greenaway (via Unsplash)

Gastblog van Danny Vandenberk

Als ik vrouw en kinderen even buiten beschouwing laat, is taal (en dan vooral het Nederlands) mijn grote liefde. Schrijven is als seks. Wat wordt het verrukkelijk als je je gevoel volgt, als je experimenteert. Versta me niet verkeerd. In het dagelijkse leven hou ik van regels, maar als er gevoelens en passie aan te pas komen, kan je ze maar beter verwaarlozen, tenzij je seks reduceert tot zaad lozen.

De regel zegt dat ‘zweten’ een zwak werkwoord is en dus onveranderlijk is in de tijd. Zweten-zweette-gezweet. Nu moet je weten dat zweten vroeger, in de oudheid, een schande was. Men schaamde zich ervoor, want het duidde op een gebrek aan zelfbeheersing. Tegenwoordig verheerlijkt men de mens die zwoegend zijn best doet, de voetballer die ‘zijn truitje nat maakt’. Bloed, zweet en tranen! In transpireren zit eren. Zweetdruppels zijn zweetparels geworden. No sweat, no glory!

Elke inspanning, zelfs al lijkt het zweet lui of gauw gereed als het over golfen of golven met de hitte gaat, vind ik sterk. Gisteren was het zo overvloedig, dat ik niet zweette maar zwat. Kletsnat. En als ik er nu op terugkijk heb ik gezwoten. Ik heb er bijna van genoten. Het voelt zoveel fijner, intenser en realistischer dan dat zwakke gezweet, dat nooit van klank verandert. Ik zeg het je: gisteren zwat ik me de pleuris. Zweten is, naar mijn gevoel, sterk. Zweten-zwat-gezwoten.

Mijn liefde, de taal, zelfs al kent zij wat mij betreft geen regels, buiten de strikt noodzakelijke, stelt zo nu en dan regelrecht teleur. ‘In de huidige klimatologische omstandigheden is het belangrijk om te hydrateren, zeker voor oudere mensen,’ waarschuwde onze weerman eergisteren op de tv. Hallo?! Onze huid lekt! Hydrateren? Ligt dat niet gevaarlijk dicht bij uitteren, zoals in verzwakken, uitmergelen en uitdrogen? Hydrateren heeft zelfs geen synoniem, alleen een definitie: ‘water doen opnemen’. Zo passief! In hydrateren hoor ik ook nog eens ‘rateren’, als in tekortschieten. En ja, in deze levensbedreigende omstandigheden schiet mijn lief, mijn Nederlands, duidelijk tekort. Senioren moet je verdorie niet domweg en saai laten hydrateren. Hou op met dat stijfharkerig wetenschappelijke en maak het leven wat swingender en motiverender! Laat onze oudjes zwadderzuipen, slempslurpen en hydrohijsen! Desnoods moet je ze wakkerwateren!

Zelfs al is de hitte nog zo verzengend en vindt de aarde het ondraaglijk om de temperaturen te laten schommelen, laat ons niet indommelen. Laat ons onze taal versappigen in plaats van te laten uitdrogen. Het is nodig. Droogstoppels zijn er al genoeg.


Over de auteur van deze blog

Danny Vandenberk (°29/06/1972) is geboren met een pen in de hand. Zijn schrijfstijl is uniek: humoristisch, vlot, speels en doorspekt met absurde associaties en wonderbaarlijke woordspelingen. Danny de dubbelzinnige is een taaltalent, een woordgoochelaar en een letterjongleur. Zijn boeken raken je gevoelige snaar, toveren een glimlach op je gezicht of doen je huiveren, maar onberoerd laten ze je nooit.

Ontdek Danny’s werk

Gepubliceerd door Leen Raats

Leen Raats is copywriter, schrijver, storyteller, ghostwriter en eindredacteur.

Geef een reactie