Foto: Jo Cuenen

Hound dog

Ze weet dat Elvis niet anders
dan dood kan zijn maar soms
moet ze wel geloven

in het harde licht van een dag
na een nacht vol leugens
draagt ze water in lekke kuipen
naar een woelige zee.

Hoop is een kat
die je aait
tot ze krabt

en later toch opnieuw.

(c) Leen Raats


Herinnering aan een zolderkamer

‘When the music hits
I feel no pain at all.’ – Rancid

Het is de muziek die me redde
op lange dagen onder het dakvenster
van een tochtig rijhuis in een straat
waar niemand me wilde kennen.

’s Nachts loste ik op in menigten
als suiker in koffie. Onzichtbaar
maar overal gleed mijn schaduw
langs gevels, over drempels waar riffs

schreeuwden in de woordloze wanhoop
die enkel rockers en poëten begrijpen.

Weer thuis sloop ik langs muren
waarachter iedereen sliep, hield mijn adem in
wanneer de trap kraakte, mijn voet
zwevend boven een trede.

(c) Leen Raats


Etalage

Ik doof de laatste lampen van mijn hart
jaag dronkaards buiten
doe de deur achter hen in het slot
en ga.

De stad ziet me
met hoge ogen van glas
en fronst haar stenen wenkbrauwen.

In een leegstaande etalage
ligt verstofte hoop
uitgestald.

(c) Leen Raats


Leem

Ook wij bestaan uit lagen. 

Zoals dit landschap dat zich
als boeken lezen laat

kromme appelbomen met namen
die klinken als een lied
dat al lang niet meer
over deze heuvels klonk

rottend fruit in vochtig gras
waar ooit ladders en grootvaders
aan knoestige stammen opklommen

uitgeholde wegen
als ingesleten verdriet. 

We zoeken zwerfkeien
afgerond door een zee
die hier voor mensenheugenis
in warme golven vloeide

vinden krijten karkassen van wezens
die niet meer bestaan. 

Ons rest slechts een afdruk.  

(c) Leen Raats


Over de auteur

Leen Raats (1984) is romancier, dichter, copywriter en rocker pur sang. Ze gaf meerdere boeken uit, publiceerde in literaire tijdschriften en verzamelbundels, wint af en toe een schrijfwedstrijd en verliest er nog veel meer! Sinds ze, ergens begin jaren ’90, voor het eerst een gedicht op papier zette, heeft ze nog maar één levensdoel: al schrijvend de wereld een beetje mooier maken.