Winters leesvoer: de nieuwste boeken van onze auteurs

De dagen worden korter en donkerder, de nachten krijgen een ijzig randje. Tijd om overdag van het winterzonnetje te genieten en ’s avonds van knusse uurtjes in de zetel met een mok thee of een glas wijn en een goed boek. Boeken passen ook perfect onder de kerstboom. 😉

Dit zijn nieuwe boeken die de auteurs van Boekenerf uitbrachten. Trakteer jezelf – of iemand anders – op een gesigneerd boek, door de schrijver zelf opgestuurd!

lees meer  

Poëtische metalheads: deze metalbands haalden inspiratie uit romans en gedichten

Sommige mensen konden nauwelijks geloven dat ik voor mijn roman De schade beperken zoveel inspiratie in metal en punk vond. Toch is de link tussen snoeiharde metal en literatuur niet zo vergezocht als je misschien wel denkt.

Wie goed oplet, ontwaart in menig metalnummer verwijzingen naar literatuur. Boeken rond geschiedenis, folklore en mythologie staan sowieso in de boekenkast bij menig metalmuzikant en de Bijbel wordt lustig geciteerd. Maar ook voor de klassiekers van de wereldliteratuur zet menig metalmuzikant zijn of haar leesbril op.

lees meer
  

Wat zilver, wat goud, wat plagiaat en wat staat (gastblog van Danny Vandenberk)

Spreken is zilver. Schrijven is goud. Een edelmetaal voor een edel ambacht met taal. Stijl is belangrijk. Een eigen stijl, of het gebrek eraan. Qua ritme en lenigheid ben ik lichamelijk houteriger dan eender welke dansvloer, maar duw mij een balpen of een toetsenbord in mijn poten en dan leid ik elke dans, wals ik wulps met woorden, laat ik saaiheid swingen, dartel ik raadselachtig met gedachten, verken ik het onbereikbare en zwier ik sexy met mijn ziel. Geniaal met taal, veel te genitaal of gewoonweg geschifte geschriften… Ach, ik kan beter mijn paperback houden over mezelf en liever wat liefdevol veralgemenen.

lees meer

Tante Corry en geluksmomenten (gastblog van Angelique Rijk)

Laatst tijdens een gesprek met mijn psychotherapeute kwam tante Corry ter sprake. Zo dadelijk zal ik je uitleggen waarom. Maar eerst wil ik het graag hebben over geluksmomenten. Ik heb heel lang mijn geluk niet kunnen voelen. Ze zeggen weleens dat je geluksmomenten ook moet léren zien. Deels klopt dit denk ik, maar vroeger was ik zo bezig met overleven in plaats van leven, dat het voor mij meer een kwestie was van het niet kúnnen voelen en zien.

Pierre Diriken

Pierre Diriken (Hasselt, 1951) woont in Kortessem. Als doctor in de geografische wetenschappen stond hij in de jaren ’80 aan de wieg van het ‘geotoerisme’ in Vlaanderen. Sinds 2010 organiseert hij cultuurhistorische dagtrips, geeft hij voordrachten en lezingen over Haspengouwse thema’s en schreef hij een vijfdelige reeks van Haspengouw-monografieën.

lees meer

Over het belang van griezelen in kinder – en jeugdboeken (gastblog van Lenno Vranken)

We bevinden ons reeds in oktober.  Zo breekt het zo genoemde ‘Spooky Season’ dan eindelijk weer aan!  Persoonlijk is dit voor mij een perfecte tijd om mij buiten te wanen – bij voorkeur ’s nachts – en de atmosfeer die zo rijkelijk in de lucht hangt in mij op te nemen.  Zo buiten zijn doet beelden in mijn hoofd opdoemen alsof ik naar een film zou kijken.  Woorden vormen zich om tot heuse verhalen met allemaal diezelfde, heerlijke ondertoon: griezelen en huiveren.

Alsnog een blog (gastblog van Danny Vandenberk)

Heel af en toe voel ik de behoefte om mijn aandoening uit de doeken te doen. Zoals nu. Ik lijd aan dwangmatig dubbelzinnig denken en wervelende woordspelerigheid, vrij vlot te verwarren met vervelende woordspelerigheid. Regen maakt mij neerslachtig, zeg ik weleens, terwijl ik er geen hol van meen. ’t Is gewoon enorm bevredigend om regen en neerslag in één zin uit te spreken, zonder dat iedereen dat meteen doorheeft. Sporadisch neem ik wel eens de trein. Excuseer.

Onlosmakelijk verbonden (gastblog van Bertina Mulder)

De zee. Meer specifiek: de Waddenzee. Zij zou centraal staan in mijn verhaal. Dat idee kwam al vrij snel in me op, toen ik vernam dat ik mocht meedoen met de schrijfgroep van de derde bundel met Eilandverhalen. Wat zou het opleveren als ik me verplaatste in wat zíj dacht en voelde?

Erfbewoner aan het woord: Maria T Muto

“Diep in de nacht, als de wereld rondom mij slaapt, word ik door de stilte creatief. Hetgeen ik doe, is mijn beelden omzetten in kunst. Schrijven, illustreren en schilderen zijn een passie, iets dat ik gewoon niet kan uitzetten. Dat is voor mij een manier om de wereld rondom mij mooi te maken. La vie en rose. Letterlijk.”

lees meer